ตอนที่ 10 กินจนเกลี้ยงแล้วคิดจะหนีเหรอ?

ชายหนุ่มเห็นซูเหยาแล้วดูเหมือนจะชะงักไปครู่หนึ่งเช่นกัน แต่เขาก็สงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว ลุกขึ้นยืนทำวันทยหัตถ์ให้ซูเหยา แล้วเอ่ยกับซูเหยาอย่างจริงจัง

“สหายซู! สถานการณ์ของท่าน ผู้บัญชาการกองพลหลี่ได้บอกกับผมแล้ว ท่านวางใจได้ เรื่องนี้ผมจะสืบสวนให้กระจ่างชัดอย่างแน่นอน จะให้คำตอบแก่ท่าน ในแถวของเราไม่อนุญาตให้มีคนฟันแล้วทิ้งเด็ดขาด!”

“อ้อ จริงสิ ฉันชื่อกู้อี้โจว ผู้การกองพันที่ 208”

หลี่เหวินเซวียนรับช่วงพูดต่อ “พี่สาวซู ผู้การกู้ท่านนี้เก่งกาจมากเลยนะ คู่หมั้นของเธอเป็นลูกน้องของเขา เธอวางใจได้ เขาต้องทวงความยุติธรรมให้เธอได้อย่างแน่นอน”

เด็กแก่แดดจริง ๆ คำพูดและการกระทำของหลี่เหวินเซวียนคนนี้มองมุมไหนก็ไม่เหมือนเด็กอายุเพียงเก้าขวบเลยสักนิด