กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฉันมาหาหลี่เฟิง ฉันเป็นคู่หมั้นของเขาชื่อซูเหยา” ซูเหยาย้ำอีกครั้ง
ทหารนายนั้นถึงค่อยได้สติจากอาการเหม่อลอย สายตาที่มองซูเหยาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง “คุณรอตรงนี้ก่อน เดี๋ยวพวกเราจะไปถามสถานการณ์กับผู้บังคับกองพันหลี่”
ทำอะไรไม่ได้ ซูเหยาจึงได้แต่ยืนรออยู่หน้าประตูใหญ่ หลี่เหวินเซวียนเป็นห่วงพ่อ จึงเอ่ยทักทายซูเหยาคำหนึ่งแล้วก็เดินจากไป
ซูเหยารออยู่ตลอด รอยืนจนขาชาไปหมดก็ไม่เห็นใครมา
รอต่อนานมาก ทหารคนที่เข้าไปรายงานถึงวิ่งกระหืดกระหอบกลับมา ทำวันทยหัตถ์ให้เธอแล้วพูดว่า “สหาย ผู้บังคับกองพันหลี่ไม่อยู่ในเขตทหาร อีกอย่าง... อีกอย่าง...”