ตอนที่ 6 ตุนเสบียงบังเอิญเจอจางหรู

ซูเหยายืนนิ่งอยู่ตรงประตู ทำท่าทางน้อยอกน้อยใจ “แม่… ทำไมถึงมาปรักปรำกันมั่วซั่วแบบนี้ล่ะ ฉันเองก็โดนขโมยขึ้นเหมือนกัน หรือไม่ก็ให้สหายตำรวจเข้ามาดูหน่อยสิ”

ตำรวจเดินเข้าไปในห้องนอนของซูเหยา แล้วก็ถึงกับอึ้งไปเช่นกัน

ห้องนอนของซูเหยาก็เหมือนกับบ้านของพวกเขานั่นแหละ นอกจากเตียงหนึ่งหลังแล้ว ก็ไม่มีอะไรเหลือทิ้งไว้ให้เธอเลยสักอย่าง!

นี่มันขโมยอะไรกันแน่ถึงได้เหี้ยมขนาดนี้

ไม่ถูกสิ! ต่อให้ขโมยอยากจะกวาดให้เหี้ยนขนาดนี้ก็ทำไม่ได้ไม่ใช่เหรอ ขนของออกไปตั้งมากมายขนาดนั้นต้องเกิดเสียงดังขนาดไหนกัน ในเขตบ้านพักครอบครัวทหารมีคนอยู่เยอะขนาดนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีใครรู้เรื่อง