กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 ลมบูรพาข่มลมประจิม
“ช่างเถอะ เธอนอนอยู่ตรงนี้แหละ พักผ่อนให้ดี พรุ่งนี้อย่าลืมตื่นเช้ามาทำงาน”
หลี่ชุนฮวาทำอะไรเธอไม่ได้ จึงต้องไปทำกับข้าวเอง
ตอนเย็นหลิวฉินกับฉินซานรู้ว่าฉินเจียงและฉินซีกลับมาแล้ว ก็โวยวายกันอีกรอบ แต่คราวนี้ยังไม่ทันต้องให้พวกเขาสองคนพูดอะไร หลี่ชุนฮวาก็ช่วยกันไว้ให้แล้ว
“พวกเธอไม่มีใครช่วยงานบ้านสักคน มีแต่ฉันแก่ ๆ คนเดียวที่เหนื่อยแทบตายคอยปรนนิบัติคนทั้งบ้าน พวกเธอไม่รู้สึกละอายใจบ้างหรือไง”