กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 ผลัดกันขึ้นเวที
“ลูกเอ๊ย!”
“ในที่สุดก็เจอพวกเธอแล้ว หลายวันมานี้ไปอยู่ที่ไหนกัน ฉันตามหาจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ หลับ ๆ ตื่น ๆ อยู่ทั้งคืน!”
“รู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงแค่ไหน สวรรค์ยังมีตา ในที่สุดก็เจอแล้ว รีบกลับบ้านกับย่า พ่อแม่ของพวกเธอหายโกรธกันนานแล้ว ถ้าพวกเขากลับจากทำงานแล้วรู้ว่าพวกเธอกลับมา คงดีใจจนไม่รู้จะพูดอย่างไร!”
ทันทีที่เห็นพี่น้องฉินเจียงกับฉินซี หลี่ชุนฮวาก็ทำราวกับได้พบพ่อแม่ที่ตายไปแล้ว อารมณ์ตื่นเต้นเสียจนต้องร้องไห้โฮและกรีดร้อง ถึงจะแสดงความรู้สึกที่แท้จริงในใจออกมาได้