กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนออกจากโรงพยาบาล เจียงไจ้อวี๋กำชับว่า “ตอนนี้สถานการณ์ยังไม่ชัดเจน เรื่องที่นายสูญเสียความทรงจำ อย่าเพิ่งบอกคนอื่น”
เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนถามว่า “นายจำอะไรได้มากแค่ไหน”
“นิดหน่อย”
จวินเถานึกย้อนถึงเนื้อเรื่องในนิยาย “ฉันพอจำสถานะของตัวเองได้ นายเป็นภรรยาฉัน แล้วเหมือนฉันจะมีเพื่อนสนิทผู้ชายอยู่อีกคน ชื่อว่า…เคอรุ่ยเฉิง”
“แล้วมีอะไรอีก”
“ฉันยังจำเรื่องของนายได้บ้าง นายเป็นคุณหนูตัวจริงของตระกูลฉิน แต่คนตระกูลฉินไม่ดีกับนาย”
เจียงไจ้อวี๋ลูบคาง พลางมองเขาด้วยสายตาครุ่นคิดค้นหา
จะโทษว่าเธอคิดมากก็ไม่ได้ เพราะคนคนนี้จำเคอรุ่ยเฉิงได้ แต่กลับจำอวี๋จื่ออ๋างกับเผยเหยี่ยนไม่ได้