กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อได้ยินเธอยอมรับ เจียงไจ้อวี๋กลับรู้สึกราวกับทุกอย่างได้ข้อสรุปแล้ว
“ในเมื่อเธอเป็นนักเขียน ก็น่าจะรู้ใช่ไหมว่าเราทะลุมิติเข้ามาได้ยังไง?”
“เรื่องนี้ฉันไม่รู้จริง ๆ” เฉินเฉี่ยนเฉี่ยนสารภาพตามตรง “ฉันประสบอุบัติเหตุระหว่างทางไปงานแจกลายเซ็น พอลืมตาขึ้นมาก็ทะลุมิติเข้ามาในนิยายแล้ว”
เธอลดเสียงลง “จากค่าประสบการณ์อ่านนิยายและเขียนนิยายมาหลายปี ฉันคิดว่าในโลกจริงตัวเองน่าจะตายไปแล้ว”
เรื่องนี้อยู่ในความคาดหมายของเจียงไจ้อวี๋อยู่แล้ว อย่างไรเธอก็ทะลุมิติมาหลังจากตายเหมือนกัน
“ฉันนี่ซวยจริง ๆ เขียนนิยายแป้กมาหลายปี กว่าจะมีสักเล่มดังขึ้นมาได้ ยังไม่ทันได้เสพสุขก็ม่องเสียแล้ว”
เมื่อความลับถูกเปิดโปง เฉินเฉี่ยนเฉี่ยนก็เลิกเสแสร้งโดยสิ้นเชิง