ตอนที่ 87 ฉันเปิดไพ่แล้ว ฉันเป็นนักเขียนหนังสือเล่มนี้จริง ๆ

วันรุ่งขึ้น

เจียงไจ้อวี๋ถูกเสียงพูดคุยวุ่นวายด้านนอกปลุกให้ตื่น

“นังเจียงไจ้อวี๋นั่นหายหัวไปตายที่ไหนแล้ว?!”

“เธอซ้อมพวกเราจนต้องเข้าโรงพยาบาล แต่ตัวเองกลับนอนหลับสบายเชียวนะ!”

แค่ได้ยินเสียงดังลั่นแบบนี้ก็รู้แล้วว่าเป็นเสิ่นหว่าน

ใคร ๆ ก็บอกว่าตระกูลมั่งคั่งให้ความสำคัญกับมารยาทและการอบรมสั่งสอน ที่แท้ก็มีดีแค่นี้เอง

เจียงไจ้อวี๋ลุกขึ้นนั่งบนเตียง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาตามความเคยชิน ตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงเช้าแล้ว

เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน จวินเถาส่งข้อความมาหาเธอ

[ผมไปบริษัทแล้ว ผมขอสูตรอาหารจากป้าซ่งมาให้ป้าหวังแล้ว คุณตื่นแล้วอย่าลืมกินอาหารเช้า]

เจียงไจ้อวี๋เบ้ปาก ก่อนตอบกลับไปว่า [โอ้.jpg]