กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉินซั่วกลับมาตอนเย็น พร้อมกับสองพี่น้องตระกูลกู้
คนที่ออกมาต้อนรับพวกเขาคือผู้บาดเจ็บสามคน
จมูกของพี่น้องฉินหลิวกับฉินเข่อเอ๋อร์ถูกพันด้วยผ้าก๊อซจนมิด ส่วนหน้าผากของเสิ่นหว่านก็มีผ้าพันแผลสีขาวปิดอยู่เช่นกัน
“แม่ พวกแม่เป็นอะไรกันไป?”
“พี่สะใภ้! ใครรังแกพี่?” กู้อวี้เป่าร้องอย่างตกอกตกใจ “หรือว่าจะเป็นเจียงไจ้อวี๋!”
ขอบตาของฉินเข่อเอ๋อร์แดงขึ้นมาทันที “น้องไจ้อวี๋ไม่ได้ตั้งใจ เธอต่างหากที่เป็นคุณหนูตัวจริงของตระกูลฉิน การที่เธอจะมีปราณอาฆาตต่อฉันก็เป็นเรื่องปกติ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรกับฉัน ฉันก็สมควรได้รับทั้งนั้น”
ยิ่งพูดเธอก็ยิ่งดูน่าสงสาร น้ำตาไหลพรั่งพรูราวกับเปิดก๊อกมังกรวารี