กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แขกรับเชิญต่างแยกย้ายกันไปหมดแล้ว ผู้ช่วยของเผยเหลียนรีบร้อนวิ่งเข้ามาพยุงเขาขึ้น “พี่ ไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
“ขอโทษนะพี่หอม คราวนี้ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ” เจียงไจ้อวี๋กระโดดลุกขึ้นจากพื้น “หัวไม่แตกใช่ไหม”
พูดจบ เธอก็ก้าวเข้าไปข้างหน้า ราวกับต้องการดูอาการของเขา
เผยเหลียนถอยกรูด ๆ “เธออย่าเข้ามานะ!”
เขากลัวเจียงไจ้อวี๋คนนี้เข้าไส้ จึงรีบบอกผู้ช่วย “รีบพยุงฉันกลับไป!”
ผู้ช่วยพยักหน้าให้เจียงไจ้อวี๋ แล้วพยุงเผยเหลียนจากไป
เจียงไจ้อวี๋มองแผ่นหลังของทั้งสองคนพลางลูบคาง
ทำไมสายตาที่ผู้ช่วยผู้หญิงคนนั้นมองเธอถึงได้แปลก ๆ
มันมีความคลั่งไคล้อย่างบอกไม่ถูกอยู่ด้วยหรือเปล่า