กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เจียงไจ้อวี๋! เธอทำอะไรน่ะ!”
เผยเหลียนตกใจจนสะดุ้ง เขาถอยหลังพลางหลบเธอไปด้วย
เจียงไจ้อวี๋ไล่ต้อนเข้าไปทีละก้าว “อาจารย์เผย มีแค่ตัวคุณที่หอม ๆ เท่านั้นถึงจะทำให้ฉันอารมณ์ดีได้ แบบนี้ฉันได้กลิ่นหอมแล้วก็มีความสุข เป็นเรื่องที่ดีต่อตัวคุณ ต่อตัวฉัน และดีต่อทุกคน คุณคงไม่ปฏิเสธแน่ใช่ไหม!”
กลิ่นกุหลาบผสมเข้ากับกลิ่นดอกพุด ลอยฟุ้งไปทั่วห้องรับแขก
จวินเถาทนไม่ไหวตั้งนานแล้ว จึงหลบไปอยู่ตรงประตู
คนที่เหลืออีกหลายคนก็ถอยห่างจากเผยเหลียนโดยไม่รู้ตัว
เจียงไจ้อวี๋ฉีดน้ำหอมในขวดสเปรย์จนหมดเกลี้ยงจึงยอมหยุด
กลิ่นหอมเข้มข้นฉุนจนเธอจามไม่หยุด “ฮัดชิ่ว——”
เธอขยี้จมูกสองสามที จากนั้นก็ปิดจมูกแล้วพุ่งออกจากบ้านพักอย่างรวดเร็ว