ตอนที่ 11 อย่างไรนางก็หวั่นไหวแล้ว

ในฐานะผู้กล้าหาญที่เคยกลืนโอสถทุกชนิดลงไปพร้อมกันมาแล้ว เฉาจาวจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มพริ้มพรายว่า “โอสถที่ดีแม้รสขม แต่ย่อมเป็นประโยชน์ต่อโรคภัยนะ สหายเต๋าทุกท่าน หากคายออกมาอาจทำร้ายจิตใจข้าได้นะ”

ทุกคน “.........”

เมื่อนางกล่าวถึงเพียงนี้แล้ว ศิษย์แห่งขุนเขาฮ่าวเหมี่ยวจะทำอันใดได้อีกเล่า พวกเขาทำได้เพียงขมวดคิ้ว สูดหายใจเข้าลึก ๆ หลับตา แล้วกลืนมันลงไปโดยตรง

ทว่าเมื่อฤทธิ์ยาเริ่มแผ่ซ่าน ศิษย์แห่งขุนเขาฮ่าวเหมี่ยวก็พลันรู้สึกว่าโอสถนี้ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง

โจวฮว่าประสานมือคารวะด้วยความตื่นเต้นแล้วถามว่า “แม่นางเฉาจาว ไม่ทราบว่าโอสถของเจ้าไปซื้อมาจากที่ใดหรือ?”

เหล่าศิษย์ที่อยู่ด้านหลังเขาต่างก็มองเฉาจาวด้วยความคาดหวัง

เฉาจาวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย