เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 763 ท่านอาจารย์จากไปแล้ว ใครจะสู้ยื้อให้โลกมนุษย์ได้อีกหกสิบปี
ลมฤดูใบไม้ผลิยังหนาวยะเยือก อุ่นขึ้นหน่อยก็กลับหนาวอีก
ตั้งแต่ห่าฝนเยือกแข็งครั้งนั้น แดนร้างก็เข้าสู่ฤดูหนาวในวันเดียว แม้แต่ดวงตะวันอบอุ่นดวงนั้นก็ยังดูหม่นลง ไม่อาจละลายลมหนาวกับหิมะให้กลายเป็นฝนวสันต์ได้อีกต่อไป!
คนนับไม่ถ้วนเงยหน้าขึ้นมองเขา
รออยู่เนิ่นนาน ก็ยังไม่เห็นเขาเจาะทะลุชั้นเมฆออกมาสักที
กลับกลายเป็นดวงจันทร์ประหลาดสองดวงนั้นที่ลึกมืดยิ่งขึ้น ราวกับจะกลืนกินดวงตะวันอบอุ่นดวงนั้นให้สิ้น
ดังนั้นโลกมนุษย์จึงยิ่งจมดิ่งในความสิ้นหวัง
ด้วยการซ้ำเติมของชิงโหลว แทบทุกคนต่างรู้ว่าดวงอาทิตย์บนฟ้านั้นหมายถึงอะไร ถ้าดวงอาทิตย์ถูกกลืนกิน โลกมนุษย์ก็ไม่มีทางพลิกฟื้นอีกแล้ว!
ภายใต้ความสิ้นหวัง ท่าทีของผู้คนก็เผยออกมาหมด