กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 762 วันที่ไร้ฟ้า
หลิวชีพูดอย่างสบาย ๆ ไม่ยี่หระ
เหมือนเสื้อสีเขียวที่เขาสวม ต่อให้เปียกฝนเย็นเฉียบก็ยังดูเท่ไม่สร้อย
ลมแรงฝนกระหน่ำ ใบไม้ร่วงไร้ขอบเขต นครฉางอันเข้าสู่ฤดูหนาวในคืนเดียว
ต้นไม้เก่าแก่ตามป่าดอยกลายเป็นไม้ผุ ใบเมเปิ้ลร่วงโรย หญ้าแข็งตายเกลี้ยง เหลือเพียงต้นหลิวต้นเดียวริมทะเลสาบจันทร์เสี้ยวที่พลิ้วไปตามลม กิ่งหลิวห้อยระย้าเหมือนแหนลอยกลางสายลม แต่ในลมแรงฝนกระหน่ำก็ยังเขียวสด!
“ที่แท้หลิวชีแห่งชิงโหลว คือคนที่มีดวงใจในเต๋ามั่นคงและเปิดกว้างที่สุด”
ใต้ต้นหลิว ซ่งจงภูตผาเดินออกมาจากความมืด สายตาจับอยู่ที่หลิวชี ในดวงตามีความอิจฉาแวบหนึ่ง