กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 465 วิถีของเฉินจืออัน
“แค่ก ๆ ในที่สุดก็ถอยไปแล้ว...”
เฉินจืออันล้มตัวลงนอนบนกำแพงเมือง มองกองทัพเผ่าต่างแดนที่ถอยร่นไปเหมือนน้ำลง ความเหนื่อยล้าก็คืบคลานเต็มหัวตาอีกครั้ง
อย่าไปดูว่าเมื่อกี้ตอนที่เขาพลิกคัมภีร์คนตายมันดูสบาย ๆ แป๊บเดียวก็ทำให้ทหารเผ่าต่างแดนหลายร้อยคนกลายเป็นผุยผง แท้จริงแล้วนั่นคือไม้ตายสุดท้ายของเขา เพื่อให้มีชีวิตอยู่บนกำแพงเมืองนี้ได้ เขาถึงกับเรียกเสวียนจั้งจากเขาสุเมรุกลับมา
การเปิดแดนศักดิ์สิทธิ์ครั้งนี้ เฉินจืออันพูดได้ว่าไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง ของที่ได้จากแดนศักดิ์สิทธิ์ รวมถึงวาสนาของแดนรกร้างใหญ่ ล้วนถูกทิ้งไว้ที่โลกแย่งชิง ไปตัวเปล่า กลับมาก็ตายจากไปพร้อมกับวิถี