เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 สามหญิงสาวกับเฉินจืออัน
ช่วงนี้ชิงโหลวเงียบไปหน่อย
จะว่าเงียบก็ไม่ใช่ แค่ความคึกคักที่เคยมีทุกวัน พอมีผู้หญิงสองคนเข้าพักที่หอลั่วเป่า ก็ซาลงไปเยอะ ราวกับพวกแขกเที่ยวกลายเป็นสุภาพบุรุษเรียบร้อยกันไปหมด ส่วนสาว ๆ ก็ยิ่งกลายเป็นคุณหนูใหญ่ที่เขินอายปากไม่กล้าเปิด แม้แต่คำอวยพรบนโต๊ะเหล้าที่เคยซ้ำ ๆ เดิม ๆ ก็ยังฟังดูสุภาพขึ้นมาหน่อย
“ท่านหลิว พวกนางจะไม่ตีกันใช่ไหม!”
บนหอลั่วเป่า หลี่ชิงเอ๋อร์ที่กำลังลับมีดเตรียมฆ่าปลาเหลือบไปเห็นสองคนที่ยืนเงียบอยู่ชั้นบนสุด สีหน้าก็ตึง ๆ อยู่ไม่น้อย
ตั้งแต่หลี่ซีหนิงกับถานไถหมิงเยว่ขึ้นหอมา สองคนก็ยืนอยู่ตรงที่ชั้นบนสุดของหอลั่วเป่าซึ่งเฉินจืออันชอบอยู่เป็นประจำ คนหนึ่งเย็นชา อีกคนหยิ่งทะนง สาวน้อยสองคนราวกับนางฟ้าก็ยืนเงียบอยู่อย่างนั้น ตั้งแต่เช้าตรู่จนเย็นย่ำ จากตอนฝนตกหนักจนถึงตอนพระจันทร์ขึ้นถึงคิ้ว
ดูท่าจะยืนไปเรื่อย ๆ แบบนี้