กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 445 หรงกู่เป็นของปลอม
“ต้องให้เจ้ากลับไปที่สุสานศักดิ์สิทธิ์ เคาะกลองเติงเหวิน...”
เฉินจือไป๋มองเฉินจืออัน ในแววตามีความเวทนาอยู่บ้าง นิ่งไปครู่หนึ่งแล้วค่อยๆ พูดว่า “กฏเต๋าไม่ครบ สี่ทิศของฟ้าดินไม่มั่นคง ตอนนี้ไม่ควรมีคนอย่างจักรพรรดิเทพอยู่ เจ้าต้องตีเขาตกจากขั้นจักรพรรดิ”
ตอนที่เฉินจือไป๋พูดประโยคนี้ เขายังยืนอยู่ในหอตำรา แต่เฉินจืออันรู้สึกตลอดว่าตรงหน้าเหมือนไม่มีคนอยู่แล้ว
ในเวลาเดียวกัน
ในสุสานศักดิ์สิทธิ์ในอดีต ที่ตอนนี้คือใต้หล้าจู๋ลู่ แรงกดดันของจักรพรรดิเทพหนักเหมือนทะเล หมัดของจักรพรรดิเทพทุบสุญญากาศแตกกระจาย ปล่อยกฏเต๋าที่น่าสะพรึงออกมาทีละสาย มือเดียวบังฟ้า แม่น้ำดาราสั่นสะเทือน
ส่วนเงาจักรพรรดิหรงกู่ที่ยืนอยู่บนกลองเติงเหวินก็น่าสะพรึงพอๆ กัน