เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 444 เทพสงครามฮวงกู่
ฮวงกู่!
มหาจักรพรรดิที่น่าสะพรึงที่สุดในรอบหมื่นปี
เขาผงาดขึ้นราวกับดาวหาง แล้วก็ร่วงหล่นราวกับดาวตก เพียงสองหมื่นปีก็กดให้หลายโลกก้มหัว ไล่ตีไร้เทียมทาน อัจฉริยะระดับปีศาจนับไม่ถ้วนสิ้นหวังเพียงเพราะเกิดร่วมยุคเดียวกับเขา ต้องผนึกต้นกำเนิดเทพของตัวเองไว้รอชาติหน้า
ตอนที่เขาตั้งตนเป็นจักรพรรดิ ทั้งโลกไม่มีใครกล้าเรียกตัวเองว่าจักรพรรดิ
เวลาล่วงเลยมาหมื่นปี
คนร่วมยุคกับเขาล้มหายไปนานแล้ว แต่พอผู้คนเอ่ยชื่อฮวงกู่ ใจก็ยังเต้นแรง บรรดาอริยะมองเงาจักรพรรดิที่ยืนอยู่บนกลองเติงเหวิน ต่างก็ค้อมตัวลงต่ำคำนับกันเงียบ ๆ
“ฮวงกู่?”
เทพจักรพรรดิเงยหน้ามองเงาร่างนั้นที่ยืนอยู่บนกลองเติงเหวิน แววตายิงแสงเทพออกมาสองสาย ราวกับกำลังยืนยันอะไรบางอย่าง สักครู่ก็พูดเย็นชา “แค่เศษความคิดที่เรียกออกมาด้วยโชคชะตาต้าฮวง กล้ามาตั้งตัวเป็นใหญ่ต่อหน้าข้าด้วย ลงมา”
พอพูดจบ