กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 436 คัมภีร์กลืนมาร
“เชิญท่านเจ้าวิหาร หลีกทาง!”
ตัวหมัวหลัวท่องเสียงพระ พูดอะไรธรรมก็เป็นไปตามนั้น พอสิ้นเสียงของเขา แสงพระอันบริสุทธิ์นั้นก็กลายเป็นฆ่าเจตนาเย็นเยียบขึ้นมาทันที แสงสว่างลุกโชน ราวกับจะเผาความมืดให้เป็นเถ้าถ่าน
ในแสงพระอันกว้างใหญ่ ความมืดถอยร่นไปราวกับน้ำลง
พอเห็นความมืดถูกแสงพระกลืนกิน ในที่สุดในดวงตาของเนี่ยจิ่วโยวก็มีระลอกขึ้นมาสักนิด เขาพูดเย็นชาว่า “ที่แท้เจ้าก็เป็นทายาทของลู่ตี้ หนึ่งในเก้าอสูรเทวะมารแต่กำเนิด ฝึกคัมภีร์กลืนมารอันเป็นวิชาจักรพรรดิต้องห้าม ข้างนอกเป็นพุทธข้างในเป็นมาร อาศัยพลังมารเถาเที่ยบำรุงเลี้ยงตัวเอง ฝีมือใหญ่หลวงนัก คิดการณ์ลึกซึ้งนัก...”
“สมกับเป็นเจ้าวิหารเทพมารจริง ๆ วิสัยทัศน์ไม่ธรรมดา”