กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 435 ตัวหมัวหลัว
“แค่นี้ก็ตายแล้วเหรอ?”
ในเขาถิ่นเถื่อนใหญ่ อริยะกว่าสามสิบตนมองดูความโกลาหลที่ถูกทุบแตกกระจาย ในแววตามีกฎแห่งเต๋าไหลวนอยู่
ตอนนี้ที่ตรงนั้นไม่มีเงาของอันหลานเหลืออยู่แล้ว
เหลือแค่โลงยกเซียนที่เปื้อนเลือดตั้งโดดเดี่ยวอยู่กลางความโกลาหลที่แตกละเอียด ราวกับหลุมศพเดียวที่ไม่มีใครมาเยี่ยม
“ไม่ตาย!”
ประมุขวิหารเทพมารยิงแสงมืดๆ ออกมาจากตาสองสาย กฎแห่งเต๋าหลายเส้นสานเข้าหากัน กลายเป็นฝ่ามือมารที่น่าสะพรึง หมายจะเปิดโลงยกเซียนออก
แต่พอฝ่ามือมารนั้นกำลังจะทาบลงมา
เลือดสีแดงสดบนโลงยกเซียนพลันมีแสงเซียนจางๆ ผุดขึ้น แสงนั้นล่องลอยแผ่วเบา สะท้อนกับโลงยกเซียนไปมา ราวกับแยกไปอยู่อีกฟ้าดินหนึ่งของตัวเอง จนฝ่ามือมารจากกฎแห่งเต๋าของประมุขวิหารเทพมารเอื้อมไปไม่ถึง