กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 422 ฝากกายในคมดาบ ฆ่าคนกลางเมืองมนุษย์
“ไม่ทันแล้วล่ะ...”
เสียงจักจั่นร้องถี่ติดกัน ม้วนเอาลมหนาวกับหิมะปลิวว่อนไปทั้งฟ้า ร่างของเฉินจืออันสลายหายไปจากตรงนั้น
ครู่ต่อมา
บนทุ่งหิมะมีเงาร่างของเฉินจืออันอยู่ทุกหนทุกแห่ง
แต่ละร่างดูเหมือนของจริง แต่ก็เหมือนของลวง ราวกับปีศาจ
เขาไปถึงที่ไหน
ก็มีเลือดสาดกระเซ็นขึ้นเป็นดอก ๆ ที่นั่น
เขาลงมือเร็ว เร็วจนนักบำเพ็ญหลายคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคอตัวเองเริ่มมีเลือดไหล พวกเขามองซ้ายมองขวา แล้วเผลอทำให้หัวตัวเองหลุดจากคอไปเฉย ๆ
คมกระบี่กรีดขาดหลอดลม เสียงลมหวีดหวิว เลือดสีแดงฉานสาดเต็มทุ่งหิมะ...