เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 421 ทุกหนแห่งล้วนมีเสียงจักจั่น
“ใครกล้าสู้กับข้าสักคน?”
เมื่อไป๋อานผินดึงเฉินจืออันมาหลบไว้ข้างหลังอย่างเอาแต่ใจ แล้วกวาดสายตาเหยียดหยามฝูงชนรอบข้าง บรรยากาศบนทุ่งหิมะที่กดอัดจนถึงขีดสุดอยู่แล้วก็พลันกลายเป็นเย็นเยียบดุจความตาย
หมาป่าฝูงกลัวเสือที่บาดเจ็บสาหัสใกล้ตายในป่า แต่ไม่เคยแคร์หมาบ้านที่เชื่อง ๆ กลางตลาด
“ไสหัวไป——”
ท่ามกลางลมและหิมะ เสียงหนึ่งดังขึ้นใสกังวานและเย็นชา
ได้ยินเสียงนี้ ฝูงคนก็เงียบลงทันที สีหน้าทุกคนเปลี่ยนไปนิด ๆ ราวกับเจ้าของเสียงนี้เป็นตัวตนที่น่ากลัวสุด ๆ
แม้แต่คิ้วที่คมดุจมีดของไป๋อานผินก็กระตุกวาบ
เขาถอยหลังครึ่งก้าวอย่างไม่รู้ตัว สายตาจ้องเขม็งไปทางที่เสียงนั้นดังมา
เห็นเพียงท่ามกลางลมและหิมะ สัตว์เทพคำรามตัวหนึ่งก้าวเท้าออกมาจากกลางฝูงคน