เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 419 ไป๋ตี้จี๋อู๋เต้า
ตูม——
พอเฉินจืออันพูดจบ
บนท้องฟ้าก็ระเบิดเสียงฟ้าผ่าขึ้นมาจากอากาศธาตุ ราวกับฟ้าดินพิโรธ
กลุ่มเมฆดำก่อตัวขึ้นที่ภูเขาเส้าตี้ ปกคลุมจนมิดฟ้าบังตะวัน ม้วนตัวถาโถมเข้ามา
ในเมฆดำมีสายฟ้าค่อย ๆ ก่อตัว
ชั่วพริบตา สนามรบขั้นทะลวงลี้ลับทั้งสนามก็ปั่นป่วนวุ่นวาย สายฟ้าแลบแปลบปลาบจนมิติสั่นสะเทือน แรงกดดันน่าสะพรึงกลัวพัดถาโถมไปทั่วทั้งแผ่นดิน ราวกับฟ้าดินกำลังจะถล่ม
ดวงตะวันยามเช้าที่กำลังค่อย ๆ ลอยขึ้นมาก็ถูกเมฆดำบดบัง แสงตะวันจางหาย ราตรีเข้าปกคลุมแผ่นดิน และในหมู่เมฆดำนั้น ราวกับมีสายตาคู่หนึ่งอันเย็นชาเหม่อมองลงมาที่โลกมนุษย์
ในยามนี้เอง
ทุกคนบนทุ่งหิมะต่างรู้สึกถึงความสั่นสะท้านจากส่วนลึกของวิญญาณ ราวกับมดตัวน้อยแหงนมองท้องฟ้า หลายคนถึงขั้นขาสองข้างสั่นระริก คุกเข่าหมอบลงกับพื้นโขกหัวไม่หยุด อ้อนวอนขอให้ฟ้าดินยกโทษให้