เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 408 มดตัวจ้อยเห็นฟ้าคราม
“ก๊อก ๆ!”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ฟังดูอึมครึมกว่าเดิม เหมือนรำคาญว่าเจ้าของห้องเปิดช้าเกินไป คนที่เคาะเริ่มหมดความอดทนแล้ว!
เสียงเคาะดังขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายก็ได้ยินเสียงโครมหนึ่งที ประตูบานนั้นถูกคนต่อยพังเปิดออก เงาคนหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน
เงาคนนั้นเป็นเด็กหนุ่ม สวมชุดนักพรตเต๋า ไว้ผมปักปิ่นเต๋า เอวห้อยดาบ บนดาบสลักสองคำว่า “ยวนเหอ” เด็กหนุ่มเชิดหน้าขึ้น มือหนึ่งไพล่หลัง ทั้งตัวแผ่ความหยิ่งผยองไร้เทียมทานออกมา!
พอเห็นทุกคน
เด็กหนุ่มส่งเสียง “หึ” เบา ๆ ก้าวเท้าออกมาจากประตู สายตามองกราดไปรอบ ๆ อย่างดูแคลน สุดท้ายไปหยุดอยู่ที่ลู่หลิงจิวซึ่งยืนอยู่หน้าสุด จู่ ๆ ก็หัวเราะขึ้นมา “เจ้าเอาคนมาดักรอไว้ที่นี่ตั้งมากมาย คงจะรอข้าอยู่สินะ?”