กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 พูดไม่ตรงกับใจ
“พี่ซุน ท่านคิดผิดแล้ว!”
เฉินจืออันลูบฝักกระบี่เบา ๆ เจตจำนงกระบี่จาง ๆ พุ่งออกไป ตัดหัวหมาป่าครามที่กำลังพ่นแสงมีดขาด แล้วถอนหายใจพูดว่า “เจ้ามีน้องชายที่ดี ดูหน้าน้องชายเจ้าแล้ว พวกศิษย์ที่ไม่ได้ลงมือกับชิงโหลวของข้า... ไม่ต้องตายก็ได้”
ซุนฉางมิ่งชะงักไปนิดหนึ่ง ก้มลงมองหัวของน้องชาย
พอเห็นว่าใบหน้าซีดเผือดนั้นไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรมีรอยยิ้มผุดขึ้นมา ก็ใจแตกสลาย ทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้โฮ
น้องชายรู้ว่าตัวเองเป็นขั้นทะลวงลี้ลับ รู้ว่าฆ่าตัวเองไม่ได้
แต่เขาก็ยังลงมือ
เพราะเขารู้ว่าตัวเองจะไม่ลงมือกับเขา เขาจึงใช้วิธีเด็ดขาดแบบนี้บีบให้ตัวเองลงมือ
น่าเสียดายที่ซุนฉางมิ่งเข้าใจช้าเกินไป