เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ตระกูลเหล่าหลี่ สายเลือดคงป่วนกันแล้ว...
พอจัดสองกระบี่ชีวิตที่สั่นอยู่ในกล่องกระบี่ให้เข้าที่แล้ว เฉินจืออันก็เก็บกล่องกระบี่กลับเข้าแหวนสุเมรุ
เขาเคยนึกว่าแปดก้าวไล่ตั๊กแตนอยู่ในขั้นแปรว่างก็ไร้เทียมทานแล้ว...
ไม่คิดว่าท่าไม่พิโรธจะดุยิ่งกว่าอีก!
ต่อไปถ้าเจอศัตรูระดับเดียวกัน คงต้องใช้กำลังแค่สามส่วนหนึ่งแล้ว!
ไม่งั้นก็รังแกกันเกินไป...
คัมภีร์คนตายกัดกินวิญญาณหยินแบบที่ไม่มีใครรู้ตัว แปดก้าวไล่ตั๊กแตนก็ล่องลอยไม่แน่นอน ฆ่าได้ในพริบตา ในขั้นแปรว่างด้วยกัน คงไม่มีใครรับกระบี่ได้สักดาบ!
ส่วนร่างรบสุดน่ากลัวที่ฝึกมาจากคัมภีร์ยุทธ์ฉบับขาด กับท่าไม่พิโรธหนึ่งในเก้าท่าของคัมภีร์กระบี่ ก็เก็บไว้ให้พวกอัจฉริยะรุ่นเก่าในขั้นวิญญาณว่างแล้วกัน...
เฉินจืออันไล่ดูไพ่ตายของตัวเองไปพลาง อดยกมุมปากขึ้นไม่ได้ “ไม่ทันรู้ตัว... ข้าเก่งขนาดนี้แล้วหรือเนี่ย?”