เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 กระบี่ชีวิตก้านฉาน กับ...ไม่โกรธ
เฉินจือมิ่งแค่โบกมือครั้งเดียว แล้วก็ก้าวเท้าไม่หยุดเดินกลับบ้าน
จ้าวอู๋จี้ยืนตัวแข็งอยู่กลางถนน มองกระบี่เต๋าที่ลอยอยู่ห่างหว่างคิ้วสามชุ่น สีหน้าเรียบเฉยที่เคยมีก็หายไปหมดแล้ว!
กว่าเงาของเฉินจือมิ่งจะลับหายไปตรงหัวมุมถนน กระบี่เต๋าที่แผ่ปราณกระบี่อยู่นั้นถึงได้ร่วงลงพื้นอย่างอ่อนระโหย
จ้าวอู๋จี้ก้มมองกระบี่เต๋า ในตาแวบหนึ่งของความว่างเปล่าสับสน
นี่คือกระบี่ชีวิตของเขา
ฤดูหนาวปีก่อน หลังจากที่เขาก้าวเข้าสู่ขั้นแปรว่าง ท่านเจ้าสำนักเต๋ามอบให้ด้วยมือตัวเอง กระบี่เล่มนี้เป็นตัวแทนเกียรติยศสูงสุด เพราะมันเคยเป็นกระบี่คู่กายของท่านเจ้าสำนัก!
ก่อนออกจากสำนักเต๋า จ้าวอู๋จี้เคยคิดว่าถ้าได้กระบี่เล่มนี้มาถือ ก็เท่ากับกุมหัวของนักบำเพ็ญกระบี่ระดับเดียวกันทั้งใต้หล้าไว้ในมือแล้ว!
เพราะงั้นพอได้ยินข่าวลือว่าเฉินจือมิ่งยืนอยู่บนยอดคนเดียวในทางกระบี่ เขาก็ไม่ใส่ใจ ผ่านสำนักเต๋าหลายแห่ง แบกกระบี่เต๋ามาถึงนครเฮยสุ่ย!