กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 วันหนึ่งที่คิดถึงพี่หมา
ที่ร้ายกว่านั้นคือ
ตอนนี้ที่นางต้องรับมือไม่ใช่แค่คนเดียว แต่เป็นตาแก่เจ้าเล่ห์สองคนที่ยิ้มเหมือนกันเป๊ะ...
แต่ดันเจ้านายไม่อยู่ข้าง ๆ
ขาสองข้างอ่อนแรงสั่นเทา รับใบอนุมัติมาถือไว้ หลี่ชิงเอ๋อร์ยื่นนิ้วมือนับอยู่นาน
พอนับจนแน่ใจยอดเงินแล้ว นางก็เงียบไปเลย!
ห้าแสนตำลึง...
เจ้าขี้ผลาญคนนั้น คิดว่าข้าหาเงินมาง่าย ๆ หรือไง?
ช่วงนี้เอง นางรู้สึกว่าความกลัวในใจลดลงไปครึ่งหนึ่งด้วยซ้ำ กัดฟันคิดจะไปต่อรองกับเจ้านายสักหน่อย แต่ขาไม่ยอมเชื่อฟัง กลับลุกขึ้นยืนไม่ไหว!
“เลขาหลี่ ให้ข้าพยุงไหม?”