กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงหวูดดังยาวสั้นสลับกันไป ทุกครั้งที่มันดัง รอยย่นระหว่างคิ้วของเขาก็ลึกขึ้นอีกนิด
ปลายสายของการสื่อสารเดิมยังมีเสียงหึ่ง ๆ เบา ๆ จากเครื่องมือต่าง ๆ ในห้องทดลองที่กำลังทำงานอยู่ ตอนนี้ทุกอย่างกลับเงียบสนิท เหลือเพียงเสียงหวูดแหลมนั้นที่ก้องกังวาน
ผ่านไปพักใหญ่ เสียงหวูดก็หยุดลงในที่สุด
ศาสตราจารย์ฟางค่อย ๆ หันหน้าไปมองนอกจอ “ดังนานเท่าไร”
ความเงียบ
แล้วเสียงของเสี่ยวลู่ที่สั่นเครือก็ดังมาจากนอกจอ “ยี่สิบเจ็ดวินาที”
ศาสตราจารย์ฟางเบิกตากว้างขึ้นมาทันที “แย่แล้ว นี่คือการเตือนภัยระดับสูงสุด ไว้ค่อยคุยกัน ฉันจะไปดูสถานการณ์ก่อน”