กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินโฮ่วนึกถึงภาพนั้น ก็รู้สึกว่าไม่ค่อยสมจริงนัก แต่ก็ยังเสียดายอยู่บ้าง “รากบัวดี ๆ แบบนี้…”
“ก็เพราะดีน่ะสิ ถึงต้องให้คนอื่นปลูกกันบ้าง” ซูเหอคีบปลาไหลตัวหนึ่งใส่ปาก “ถ้าส่งรากบัวพันธุ์ออกไปเร็ว ๆ ปีหน้าช่วงนี้ทั้งดาวรกร้างจะขุดรากบัวได้ทุกที่เลยนะ ตอนนั้นแหละถึงจะดี”
เฉินโฮ่วไม่ได้รู้สึกว่านี่เกี่ยวอะไรกับเขา แต่ถ้าซูเหออยากขายก็ปล่อยให้ขายเถอะ ยังไงก็เหลือไว้ให้ตัวเองกินพอแล้วก็พอ
“แล้วจะขายยังไง คิดออกหรือยัง”
ซูเหอพยักหน้า “รัฐมนตรีเจิ้งขอจากฉันไปชุดหนึ่งแล้ว ต่อไปพวกเขาปลูกเองขายเองได้ แล้วสวนผักสดก็เปิดใหม่พอดี ทางจี้หยุนโจวก็ขอไปส่วนหนึ่งด้วย”