กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เฉิงซวี่มองเหงื่อที่ชุ่มเต็มศีรษะของเธออยู่ข้าง ๆ พลางคิดในใจว่า หรือว่าเธอจะยังไม่หายดี?
แต่เขาก็ไม่กล้าแฉเธอ ยังคงทำตัวเป็นเจ้าภาพคะยั้นคะยอ “ถ้าอร่อยก็กินเยอะ ๆ”
หนุ่มน้อยใส่เสื้อฮู้ดสีเทากินไปพลางถอนใจ “วันนี้มาคุ้มจริง ๆ เนื้อมื้อนี้ฉันจำไปทั้งชีวิต”
“ใครจะว่าไม่ใช่ล่ะ?” สุภาพสตรีที่อายุมากที่สุดถือชามไว้ เทน้ำหมูตุ๋นซีอิ๊วราดลงบนข้าวสวยแล้วคลุก ๆ นี่ก็ลอกตามโต๊ะข้าง ๆ มา
เธอก้มหน้าตักข้าวเข้าปากคำโต ถอนหายใจอย่างพึงพอใจ “ว้าว! แค่น้ำซอสคลุกข้าวก็สุดยอดแล้ว พวกเขากินกันเก่งจริง ๆ”