กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พวกเขาเดินไปคุยไป ค่อย ๆ สนิทกันขึ้น
เหวินเซินเดินนำหน้า เป็นระยะก็หยุดรอให้พวกเขาถ่ายรูป
เมื่อเดินมาถึงริมทะเลสาบ จู่ ๆ ผิวน้ำก็ดัง “ซู่” ปลาตัวใหญ่ตัวหนึ่งกระโดดพ้นน้ำ เกล็ดเป็นประกายเงินใต้แสงแดด สาดน้ำกระเซ็นเป็นวง
“ปลาตัวนี้ใหญ่เกินไปแล้ว!” หนุ่มใส่หมวกเบสบอลโน้มตัวไปที่ริมทะเลสาบ ชะโงกดูข้างล่าง
“ซื้อได้ไหม” สาวผมสั้นหันไปมองเหวินเซิน
เหวินเซินส่ายหน้า “อันนี้ต้องถามเจ้านาย ผมพูดเองไม่ได้”
“งั้นเดี๋ยวเจอเถ้าแก่น้อยซูฉันจะถามดู” สาวผมสั้นมองใบบัวกลางทะเลสาบตาละห้อย ถ้าได้ก็อยากเด็ดใบกลับบ้านไปสักใบ