กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“อย่าให้น้ำลายหยดลงไปนะ” ซูเหอเบียดต้าเหมาออกแล้วใช้ตะเกียบจิ้มลงที่หนังหมู ตะเกียบเสียบเข้าไปได้อย่างสบาย ๆ
“เสร็จแล้ว สุกแล้ว”
เธอคีบชิ้นเล็ก ๆ เข้าปากตัวเองก่อน พอเม้มเบา ๆ หนังมันชั้นนอกก็ละลาย มันเยิ้มเลย แต่ก็ไม่รู้สึกเลี่ยน เพราะถูกน้ำตาลกับซีอิ๊วกลบไว้หมดแล้ว
ส่วนที่เหลือออกแรงกัดลงไปอีกนิด
เนื้อหมูคลุกเคล้ากับน้ำซุปกระจายในปาก มีสัมผัสเหนียว ๆ ติดปากนิด ๆ รสเค็มกลมกล่อมผสมกับรสหวาน ผุดขึ้นมาทีละชั้น เต็มปากไปหมด
เคี้ยวไม่กี่ทีแล้วกลืนลงไป ในปากยังเหลือความหวานปลายลิ้นนิด ๆ ยิ่งทำให้คิดถึงรสชาติไม่รู้ลืม