กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ซูเหอถอนหายใจ “ทำไมฉันไม่คิดได้ตั้งแต่แรกนะ ก่อนหน้านี้ปากฉันขาดทุนไปเลย”
ต้าเหมาหัวเราะเยาะเธออยู่ข้าง ๆ “ใครจะไปรู้ว่าอาหารฝั่งนั้นของเธอแย่ขนาดนั้น ถ้ารู้ตั้งแต่แรก พี่สะใภ้หลี่ต้องทำให้นานแล้วแน่ ๆ”
ซูเหอไม่ยอมรับเด็ดขาดว่าตัวเองไม่คิดถึงเรื่องนี้ เอาเป็นว่าต่อจากนี้ไปเธอจะไม่ปล่อยให้ตัวเองขาดทุนอีกแล้ว
“จริงสิ ร้านอาหารของอาเยี่ยนเปิดหรือยัง” ซูเหอนึกขึ้นได้ทันที
“เปิดแล้ว ธุรกิจดีมาก ลูกค้าเต็มทุกวัน” ต้าเหมาว่า “แต่ก็อย่างที่เธอเดาไว้ เขาทำเป็นเชฟคนเดียว ทำได้ไม่มาก ตอนนี้จำกัดวันละ 50 โต๊ะ เกินนั้นไม่รับ”
“ชื่ออะไรเหรอ พอฉันว่างจะไปชิมบ้าง”