กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ซูเหอพูดว่า “ก็กลับไปหาอาเล่อได้ไหมล่ะ คนของกลุ่มต่อต้านพวกเขาก็เป็นผู้มีพลังพิเศษไม่ใช่หรือ”
ศาสตราจารย์ฟางนึกขึ้นได้ “ใช่สิ ผมลืมเขาไปเลย งั้นก็ไปหาเขาสิ”
เหวินเซินพูดว่า “พวกผมก็ช่วยได้นะ”
“พวกคุณไม่กี่คนจะพออะไร” ศาสตราจารย์ฟางหยุดไปครู่ “เอ้อ แล้วทำไมพวกคุณไม่นอนกันล่ะ”
เหวินเซินพูดอึกอัก “พวกผม… ผู้บังคับบัญชามู่ซือ กลับไปแล้วพวกผมต้องตามเถ้าแก่ซูต่อหรือไม่”
มู่ซือถาม “พวกคุณคิดอย่างไรล่ะ”
หลัวเฟยรีบพูด “ตอนนี้เถ้าแก่ซูสำคัญมาก ผมคิดว่าต้องตามไปคุ้มครองต่อ”
เหวินเซินเห็นด้วย “ใช่ กลุ่มเล็กของเราก็พอ”
มู่ซือยิ้ม “งั้นพวกคุณก็ตามซูเหอต่อไปเถอะ”