กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ศาสตราจารย์ฟางไม่สนใจเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นเลย เขาอุ้มมันเทศย่างกลับไปที่โต๊ะอาหาร ค่อย ๆ แกะออกอย่างระมัดระวัง เนื้อในสีส้มเหลืองส่งไอร้อนอบอวล กลิ่นหอมหวานฟุ้งไปกับไอน้ำ
เขาเป่าให้เย็นอย่างบรรจง แล้วกัดคำหนึ่ง หลับตาหยีเคี้ยวมันอยู่ตั้งนาน
นี่มันอร่อยเกินไปแล้ว!
โลกนี้มีอาหารที่ทำให้มีความสุขขนาดนี้ด้วยหรือเนี่ย!
ทั้งหวานทั้งเหนียวนุ่ม ชวนให้อดใจไม่ไหว กินคำแล้วคำเล่า
เฉินโฮ่วกับซูเหอก็กินมันเทศอยู่เหมือนกัน รสชาติของมันเทศถูกปากเฉินโฮ่วอย่างเห็นได้ชัด เขากินลูกเดียวไม่พอ ยังแอบวิ่งเข้าไปในห้องด้านในหยิบออกมาอีกลูก