ตอนที่ 321 ไม่แกว่งเท้าหาเสี้ยน ก็ไม่ตาย

ตอนที่ 321 ไม่แกว่งเท้าหาเสี้ยน ก็ไม่ตาย

ได้ยินเช่นนั้น ในใจของซ่งซื่อฝูก็พลันกระตุกวูบ

ซวยแล้วสิ ดูเหมือนเขาจะเผลอไปล่วงเกินคนกลุ่มใหญ่เข้าให้เสียแล้ว

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ทุกคนล้วนเป็นคนธรรมดา ล่วงเกินไปแล้วก็ช่างมันเถอะ

ขอแค่ไม่ล่วงเกินพ่อบุญธรรมก็พอ

อย่างไรเสียท่านผู้เฒ่าก็เป็นถึงสหายของเทพเซียนเชียวนะ

พอคิดได้ดังนี้ ซ่งซื่อฝูก็กลับมาฮึกเหิมลำพองใจอีกครั้ง “ท่านแม่ ท่านว่าท่านทำไมถึงใจแคบอย่างนี้เล่า! ข้าสนิทสนมกับพ่อบุญธรรม ก็เพื่อผลดีของครอบครัวเราไม่ใช่หรือ?”

พูดใส่หลี่ซิ่วหลานเสร็จ เขาก็หันไปตำหนิเย่ซีซีต่อ “แล้วก็เจ้าน่ะ เย่ซีซี! พ่อบุญธรรมข้าก็คือพ่อแท้ๆ ของเจ้านะ เจ้าทำตัวไม่มีมารยาทกับพ่อแท้ๆ ของตัวเองเช่นนี้ได้อย่างไร?”

เย่ซีซีไม่เอ่ยอะไร ได้แต่มองดูซ่งซื่อฝูทำตัวอวดเบ่งเงียบๆ

ซ่งซื่อฝูไม่ได้ตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้แม้แต่น้อย เขายังคงกระโดดโลดเต้นอย่างบ้าคลั่งอยู่บนขอบเหวแห่งความตาย