กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 คนรักของเขา
เขาจำไม่ได้ว่าเป็นตอนไหน รู้แค่ว่าวันนั้นหิมะตกหนัก
ตอนที่เขาไปเรียนที่โรงเรียน พอเดินเข้าประตูโรงเรียน ก็เห็นเงาร่างที่คุ้นเคยราง ๆ
คุ้นเคยแต่ก็แปลกตา
คนคนนั้นแต่งตัวบาง ๆ นั่งอยู่บนม้านั่งยาว สวมหมวกขนฟูฟ่อง
หิมะตกค่อนข้างหนัก โลกทั้งใบขาวโพลนราวกับถูกห่มคลุมด้วยเงิน
เขาไม่กล้ายืนยัน
พอลับตึกเรียนไปหนึ่งหลัง เขาก็ยังไม่ยอมตัดใจ เดินย้อนกลับไป
แต่บนม้านั่งยาวตัวนั้น กลับไม่มีใครเหลืออยู่แล้ว