กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 ผู้เป็นที่รัก
“ผมไม่ได้ทำอะไรเลย” เฉินจือจวนยกหมวกขึ้น “ผมนั่งรอคุณอยู่ตรงนี้”
“แล้วคุณถอดหมวกทำไมล่ะ” เสิ่นซางเหนียนกอดอก พลางมองเขาราวกับภรรยากำลังซักไซ้สามีที่หายไปหนึ่งคืน
“หมวกใบนี้หนักเกินไป” เฉินจือจวนเงยหน้ามองเขา ในแสงไฟสลัว เค้าโครงใบหน้าถูกแสงเงาโอบเคลือบไว้ “ไม่ดีต่อกระดูกคอ”