กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 ใจไม่สบาย
เฉินจือจวนพูดอะไรไม่ออกอยู่เต็มหนึ่งนาที
เขาคว้าเสื้อยืดตัวหนึ่งมาสวมลวก ๆ แล้วเก็บขยะบนพื้นอย่างเร็ว ๆ
เสิ่นซางเหนียนนั่งพิงหัวเตียงครึ่งตัว ห่อผ้าห่มคลุมตัว แก้มระเรื่อแดงเป็นสีชวนใจเต้น
“ทำไมนายไม่พูดอะไรเลยล่ะ”
เฉินจือจวนตอบตามตรง “เพราะไม่รู้จะพูดอะไร”
เสิ่นซางเหนียน “…”
“หุ่นยนต์” เขาเอ่ยออกมาอย่างเย้ยหยัน
เฉินจือจวนเก็บของเสร็จแล้วนั่งลงข้างเตียง พูดอย่างจริงจัง “ถ้าเป็นตอน 19 นายคงถูกแกล้งจนร้องไห้”
เสิ่นซางเหนียน “…”