กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 125 ฉันไม่ต้องการเงิน
เสิ่นซางเหนียนรู้สึกเหมือนจมูกตัวเองถูกต่อยหมัดเดียว เจ็บจี๊ดจนแสบ
เขาเลยช่างมันเถอะ “ใช่ นายพูดถูกเสียที ฉันมันขาดความรัก นายให้ฉันไม่ได้ ฉันเลยอยากเลิก ฉันจะไปหาคนอื่น ยังไงก็ต้องมีคนที่…อื้อ…”
ริมฝีปากจู่ ๆ ก็เจ็บขึ้นมา
กลิ่นที่คุ้นเคยโอบล้อมเข้ามา คนคนนั้นเอามือปิดท้ายทอยเขาไว้ แล้วกัดริมฝีปากเขา
ไม่ใช่การจูบ
เป็นเพียงการกัดเฉย ๆ
เขากัดริมฝีปากบนของเขา กัดติ่งริมฝีปากนั้นไว้ หยุดเขาไม่ให้พูดคำที่ทำร้ายกันมากไปกว่านี้
เสิ่นซางเหนียนเบิกตากว้างขึ้นหมดแล้ว
แกมันเป็นตัวอะไรกันแน่?