เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 สองตาว่างเปล่า
หลังกินข้าวเสร็จ เสิ่นซางเหนียนนอนบนโซฟาอย่างพอใจ มือหนึ่งลูบท้อง อีกมือไถคลิปสั้น
เฉินจือจวนเก็บกล่องอาหารสั่งกลับบนโต๊ะให้เรียบร้อย เอาไปวางไว้นอกประตู รอพรุ่งนี้ตอนออกจากบ้านค่อยเอาไปทิ้ง
ที่นี่เป็นแบบหนึ่งลิฟต์หนึ่งห้อง วางไว้หน้าประตูก็ไม่กระทบอะไร
เขาล้างมือแล้วนั่งลงข้างขาของเสิ่นซางเหนียน ช่วยนวดน่องให้
เสิ่นซางเหนียนพึมพำ “สกินใหม่ที่ออกมานี่ ทำไมยิ่งดูยิ่งคุ้นตา?”
เฉินจือจวน: “สกินอะไร?”
ตอนที่เสิ่นซางเหนียนยื่นโทรศัพท์มือถือให้เขา เฉินจือจวนเพิ่งรับโทรศัพท์มือถือมา นิ้วหัวแม่มือเลื่อนผ่านจอ กลับไปยังคลิปก่อนหน้า
บล็อกเกอร์มีนิ้วมือเรียวยาว คลี่ผ้ากันเปื้อนสีดำออก ผูกไว้ที่เอวที่ผอมแน่น จากนั้นกล้องก็หันไปจ่อที่เอวของบล็อกเกอร์
บล็อกเกอร์ดีดนิ้วดังเป๊าะ ล้วงเนื้อวัวออกมาชิ้นหนึ่ง มือหนึ่งถือมีด อีกมือบีบเนื้อ เล็บภายใต้ฟิลเตอร์สุดอลังการเป็นสีชมพูสวยใส