กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 โชคดีเพียงใด
“อะไรนะ?”
หัวสมองของเสิ่นซางเหนียนมึนงงไปหมด ตอบสนองไม่ทันเอาเสียเลย “อะไรเต็มไม่เต็ม?”
“ปราณหยาง” เฉินจือจวนพูดสั้นกระชับ “ตอนเรียนมหาวิทยาลัย นายไม่ได้อยากหาคนรักที่มีปราณหยางเต็มเปี่ยมหรือไง?”
เมื่อเขาเตือนขึ้นมา
เสิ่นซางเหนียน “อ้อ” อย่างเชื่องช้า
เขากัดนิ้วมือของเฉินจือจวนหนึ่งทีอย่างไม่ยอมแพ้ พูดว่า “ปราณหยางมากแค่ไหนก็ไม่ช่วยอะไร พูดยังไงก็เปลี่ยนความจริงที่นายเป็นเห็ดเข็มทองไม่ได้”
พอเขาพูดจบ ก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าเฉินจือจวนชะงักไปครู่หนึ่ง
สองวินาทีต่อมา เฉินจือจวนหัวเราะออกมาหนึ่งครั้ง ไม่คิดโกรธเสียด้วย “เห็ดเข็มทองหรือ?”
รอยยิ้มบนใบหน้าจางลง เขาดึงกางเกงนอนของเสิ่นซางเหนียนลงด้วยมือเดียว