กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 รสสตรอว์เบอร์รี
เฉินจือจวนนิ่งเงียบไปนาน
สวีสือลู่คิดว่าคำพูดของตัวเองได้ผล เขาจึงพูดต่อ “ธรรมชาติของคนเปลี่ยนยากนะ เป็นชายรักต่างเพศมากว่ายี่สิบปี จะหันเหง่าย ๆ ได้ยังไง?”
“จะหันเหหรือไม่หันเห มันเกี่ยวอะไรกับนาย?” เฉินจือจวนถามกลับอย่างเย็นชา
“ฉัน…” สวีสือลู่ถูกคำนั้นทำให้นิ่งไป “ฉันก็แค่เป็นห่วงนายไม่ใช่หรือ?”
“ไม่ต้อง”
เฉินจือจวนหยิบโทรศัพท์มือถือลุกขึ้นแล้วเดินออกไป
สวีสือลู่นั่งอยู่ที่เดิมด้วยสีหน้าไม่ดี
เมื่อเฉินจือจวนกลับมาที่แผนก ห้องทำงานก็ไม่มีใครอยู่แล้ว เหลือเพียงหมอเวรคนหนึ่ง
หมอเวรทักเขา “กลับมาแล้วหรือ?”