กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 เพื่อนชายวัยเด็กของเขา
ความคิดของเสิ่นซางเหนียนสะดุดไปหนึ่งวินาที “นายว่าอะไรนะ?”
จิ้นเหยียนหน้าแดง ดวงตาแบบตาสุนัขคู่นั้นดูบริสุทธิ์และไร้เดียงสา เขารวบรวมความกล้าพูดซ้ำอีกครั้ง “ตอนนี้ใจฉันอยู่ที่นายทั้งหมด”
พูดจบ เขาก็มองเสิ่นซางเหนียนอย่างตื่นเต้นประหม่า
เสิ่นซางเหนียนไม่ใช่คนโง่ แค่ประโยคเดียวนี้ บวกกับสีหน้าเขินอายและประหม่าของจิ้นเหยียน
ต่อให้ทึ่มแค่ไหน เขาก็เข้าใจแล้ว
“จิ้นเหยียน”
เขาเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงจริงจังเป็นครั้งแรก
ลมหายใจของจิ้นเหยียนเริ่มถี่ขึ้น เขานั่งตัวตรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว “หืม?”