กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ก้นไม่เจ็บ
เสิ่นซางเหนียนไม่พูด เฉินจือจวนก็ไม่พูดตามไปด้วย
เฉินจือจวนไม่เคยเป็นคนพูดมากเลยสักนิด
ผ่านไปราวครึ่งนาที เสิ่นซางเหนียนทนบรรยากาศเงียบอึดอัดที่ทำให้แทบหายใจไม่ออกแบบนี้ต่อไปไม่ไหว จึงเอ่ยถามขึ้นก่อน “อาหารเดลิเวอรีจะมาถึงเมื่อไหร่?”
เฉินจือจวนมองโทรศัพท์มือถือแวบหนึ่ง “เดี๋ยวนี้แล้ว อยู่ใต้ตึกแล้ว”
ไม่นานก็มีคนมาเคาะประตู
เสิ่นซางเหนียนนอนแผ่บนโซฟาราวกับคุณชายใหญ่ พอได้ยินเสียงเคาะประตู ไม่ต้องพูดถึงสายตา แม้แต่เปลือกตาก็ยังไม่อยากขยับ