กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สำหรับฮูหยินเจ้าเมืองแล้ว สิ่งนี้มิได้เป็นข้อเรียกร้องอะไรกันเลยด้วยซ้ำ นางยังคิดว่าหมอเซี่ยผู้นี้เป็นเช่นที่ท่านผู้เฒ่าเฉินกล่าวไว้จริง ๆ คือเป็นผู้มีน้ำใจสูงส่ง
ทั้งที่เจตนาร้อนรนอยากช่วยชีวิตผู้คน แต่กลับทำให้รู้สึกว่านางเป็นฝ่ายเรียกร้องให้พวกเขาทำสิ่งนี้สิ่งนั้นเสียอีก สมกับคำว่าจิตเมตตาของผู้รักษาจริง ๆ
ฮูหยินกู้ทั้งรู้สึกซาบซึ้งในใจ ทั้งมองเซี่ยหว่านชิวด้วยสายตาที่ไม่รู้ตัวก็แฝงความเลื่อมใส
เซี่ยหว่านชิวรู้สึกเพียงต้นคอเย็นวาบ ราวกับมีอะไรกันเข้าสิงร่าง จึงรีบส่ายศีรษะไล่ความรู้สึกไม่ดีนี้ออกไป
ฮูหยินกู้ด้วยตนเองนำเซี่ยหว่านชิวมาถึงหน้าประตูเรือนแห่งหนึ่ง หญิงรับใช้หน้าประตูเห็นฮูหยินก็รีบคารวะอย่างนอบน้อมแล้วกล่าวว่า