กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าคิดดูให้ดีเถิด แม่ตีเจ้าก็เพื่อประโยชน์ของเจ้าไม่ใช่หรือ?”
สุดท้ายก็ยังอดสงสารไม่ไหว เหยียนซื่อยังอธิบายเพิ่มไปประโยคหนึ่ง
คำพูดนี้เพื่อปลอบใจตนเอง และเพื่อปลอบใจบุตรชาย
แต่ชีไป๋เป็นเพียงเด็กเล็ก เขาจะเข้าใจมากมายเช่นไรได้ เขารู้เพียงว่า ท่านแม่ที่รักเขาที่สุดนั้นไม่รักเขาแล้ว
อีกทั้งยาย ก็เป็นคนเลวโดยแท้ อยู่บ้านยายเขาไม่เคยได้กินอิ่มเลย
ทั้งที่บ้านท่านยายอยู่กันพอมีพอกิน ถึงบางครั้งบางคราวยังมีเนื้อให้กิน แต่เขากับท่านแม่กลับได้กินเพียงโจ๊กผักป่าเสมอ
มาอยู่บ้านตาฝั่งแม่นานถึงเพียงนี้ เขายังไม่เคยได้กินข้าวสักมื้อ เขาอยากกลับบ้าน เขาอยากกลับบ้าน