กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเฝิงซื่อเทน้ำล้างหน้าทิ้งแล้ว นางก็ถามความเห็นของแม่สามีอย่างนอบน้อม
“กินเถิด กินเสร็จแล้วก็รีบไปทำงานกันเสีย”
บ้านของเจ้าของร่างเดิมยังมีที่อยู่ไม่กี่หมู่ ตอนนี้เป็นฤดูเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง แม้เพราะฝนขาดช่วงผลผลิตจะไม่ดี แต่เก็บได้เท่าไรก็เก็บเท่านั้น
“ได้ขอรับ”
เมื่อคนตระกูลซ่งได้ยินว่ากินอาหารเช้าได้แล้ว ทั้งผู้ใหญ่และเด็กน้อยต่างก็ตื่นเต้นกันขึ้นมา
วันนี้เฝิงซื่อเข้าครัวตั้งแต่เช้าตรู่ กลิ่นหอมนั้นชวนน้ำลายสอเสียจริง พวกเขายังเห็นหมั่นโถวจำนวนมาก และแป้งทอดไข่ที่ทอดด้วยน้ำมัน แค่มองแวบเดียวก็อดกลืนน้ำลายไม่ได้
แน่นอนว่าคนเหล่านี้ก็รู้แก่ใจดีว่าแป้งทอดไข่นั้นคงไม่ถึงคราวพวกตน แต่หมั่นโถวขาวผ่องนั้นยังมีส่วนของพวกเขาอยู่