กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม่เจ้าเอ๋ย หน้าตายังหล่อเหลาสะอาดสะอ้าน เพียงแต่บนใบหน้าไม่มีสีเลือดเลย ซีดขาวไปทั้งสิ้น
ขณะที่เซี่ยหว่านชิวจ้องเขา นายน้อยเฉินบนเตียงก็สำรวจมองนางเช่นกัน
ผ่านไปเนิ่นนาน ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะเรียกร้องความเป็นธรรมให้หมอเฒ่าสักครั้ง “นั่นคือหมอฟาง หมอชื่อดังแห่งเมืองหลวง พวกเจ้าเป็นเพื่อนร่วมทางกันทั้งคู่ เจ้าไม่ควรยั่วโทสะเขาเช่นนี้”
น้ำเสียงเขาเรียบเฉย แต่การตำหนิในดวงตากลับชัดเจนยิ่ง
เซี่ยหว่านชิวรู้ดีว่าหมอฟางที่เรียกกันนี้คือหมอผู้รักษาหลักของเขา ตลอดเวลาอันยาวนานมานี้ ย่อมระลึกในบุญคุณเขา การช่วยเขาพูดจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรกัน